fbpx
Blog

Τατιάνα Κολοβού: «Στις ΗΠΑ θα πετύχει ο αθλητής/φοιτητής που είναι διψασμένος για δουλειά»

Η διακεκριμένη Ελληνίδα ακαδημαϊκός του πανεπιστημίου του Ιντιάνα Τατιάνα Κολοβού έχει κατορθώσει να φέρει πάνω από 300 προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές στην Ελλάδα, στο πλαίσιο του προγράμματος Business Culture Greece, επιχειρώντας μ’ αυτόν τον τρόπο να συνδέσει πολιτισμικά και οικονομικά τις δύο χώρες.

Παρ’ όλα αυτά, η αξιέπαινη Ελληνίδα, που κατέχει θέση ανώτερου λέκτορα στο πανεπιστήμιο της Ιντιάνα των ΗΠΑ, με εξειδίκευση στο Business Communication στο Kelley School of Business (σ.σ. μέσα στα 10 κορυφαία πανεπιστήμια στις ΗΠΑ), δεν αρκείται σ’ αυτό.

Βαθιά φιλέλληνας -με όλη τη σημασία του όρου- έχει και αντιστρόφως ανάλογη δράση, βοηθώντας από την καρδιά της και με όλες τις δυνάμεις της, μέσω της AZ Sport Scholarships, νεαρούς ταλαντούχους Έλληνες αθλητές που θέλουν να σταδιοδρομήσουν αθλητικά και ακαδημαϊκά στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Το έπραξε, αρχικά, με τον Άρη Ζαφειράτο πριν από 8 χρόνια, όταν ο ιδρυτής της AZ Sports Scholarships αγωνίστηκε με υποτροφία στην πανεπιστημιακή ποδοσφαιρική ομάδα του Ιντιάνα και έκτοτε δημιουργήθηκε μια δυνατή φιλία που εξελίχθηκε στην τωρινή συνεργασία.

Ως λάτρης του αθλητισμού (σ.σ. είναι πτυχιούχος Exercise Science) αφού είναι και η ίδια αθλήτρια κολύμβησης και τριάθλου, έχοντας αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τριάθλου το 2010 στη Βουδαπέστη, ανήκει πλέον στην ομάδα της AZ, αναλαμβάνοντας ρόλο ακαδημαϊκού συμβούλου για τους αθλητές μας που έχουν επιλεγεί, ενώ έχει τη δυνατότητα καθοδήγησης στο άθλημα της κολύμβησης.

Τατιάνα, γιατί ένας νεαρός ταλαντούχος αθλητής να επιλέξει να ακολουθήσει ένα αθλητικό πρόγραμμα σπουδών στις ΗΠΑ;

Καταρχάς στην Αμερική, καλώς ή κακώς, η εκπαίδευση είναι «επιχείρηση». Τα πανεπιστήμια κοστίζουν αρκετά, αλλά υπόσχονται στους φοιτητές και τους γονείς τους ότι σε τέσσερα χρόνια θα έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο σπουδών και θα υπάρχει καλή προοπτική για άμεση επαγγελματική αποκατάσταση. Τα πανεπιστήμια στις ΗΠΑ είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με επιχειρήσεις (πολυεθνικές κ.α.) που απορροφούν μεγάλο μέρος των αποφοίτων. Για παράδειγμα, εγώ είμαι στο Kelly School of Business του Indiana University -εδώ που γνώρισα και τον Άρη- και έχουμε 98% επαγγελματική αποκατάσταση. Το κόστος των σπουδών για τα 4 χρόνια για κάποιον φοιτητή εκτός των ΗΠΑ είναι σχεδόν 200 χιλιάδες ευρώ, οπότε γίνεται αντιληπτό πως για κάθε φοιτητή και την οικογένεια του είναι μια μεγάλη επένδυση που θα πρέπει να έχει ανταποδοτικά οφέλη. Οπότε, στην περίπτωση που η ομάδα του πανεπιστημίου, μέσω κάποιου αθλητικού προγράμματος, μπορεί να καλύψει μεγάλο μέρος του ποσού τότε είναι μεγάλη ευκαιρία. Οι νεαροί αθλητές λαμβάνουν μια καλή ακαδημαϊκή εκπαίδευση παράλληλα με την αθλητική τους εξέλιξη, αφού μιλάμε για υψηλού επιπέδου προπονητικά προγράμματα, εγκαταστάσεις και τεχνικούς με τεχνογνωσία. Παραμένοντας στο ακαδημαϊκό και δίχως να θέλω να υποτιμήσω το ακαδημαϊκό σύστημα της Ελλάδας, τα πανεπιστήμια της Αμερικής είναι συνδεδεμένα με επιχειρήσεις και υπόσχονται απορρόφηση από πολυεθνικές και διάφορες άλλες επιχειρήσεις.

Με ποια βασικά κριτήρια ο αθλητής/σπουδαστής πρέπει να επιλέξει το πανεπιστήμιο;

Είναι ένας συνδυασμός κριτηρίων. Αφού μιλάμε για αθλητή/σπουδαστή το βασικό είναι να υπάρχει καλή «χημεία» με τον προπονητή και να ταιριάζει στην κουλτούρα και στη φιλοσοφία της ομάδας. Επίσης, πρέπει να επιλέξει με προσοχή το πρόγραμμα σπουδών που θέλει να ακολουθήσει προκειμένου να ταιριάζει στα ζητούμενά του. Το πτυχίο πρέπει να εξασφαλίζει στον σπουδαστή έναν καλό επαγγελματικό προσανατολισμό με προοπτική να γίνει επιλέξιμος τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη/Ελλάδα. Ένας απόφοιτος ενός καλού πανεπιστημίου της Αμερικής έχει πολύ καλές πιθανότητες να βρει δουλειά ακόμη και στην Ελλάδα παρά το υψηλό ποσοστό ανεργίας.

Ποιες διαφορές εντοπίζεις βάσει της εμπειρίας σου στο ακαδημαϊκό και παράλληλα αγωνιστικό κομμάτι σε σχέση με την Ελλάδα;

Έχω πάρα πολλούς φίλους που τα παιδιά τους είναι φοιτητές και παράλληλα αθλητές στην Ελλάδα, οπότε έχω μέτρο σύγκρισης. Τρέφω τρομερό σεβασμό για την προσπάθεια και τη δουλειά που κάνουν οι νέοι αθλητές στην Ελλάδα. Κι αυτό λόγω των συνθηκών. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ομάδες στα πανεπιστήμια οπότε δεν υπάρχει βοήθεια από το πανεπιστήμιο στον αθλητή που ανήκει σε ένα ξεχωριστό σύλλογο. Εδώ το πρόγραμμα σπουδών για έναν νέο αθλητή είναι προσαρμοσμένο πάνω στις αθλητικές υποχρεώσεις του. Από την άλλη, ο προπονητής γνωρίζει τις απαιτήσεις που υπάρχουν για τον αθλητή του στο ακαδημαϊκό κομμάτι και μάλιστα υπάρχουν ειδικοί σύμβουλοι (advisors) που βοηθούν τον νεαρό αθλητή με τα μαθήματα και τις εργασίες που έχει να παραδώσει. Στην Ελλάδα όλα αυτά όχι απλά δεν υφίστανται, αλλά τα παιδιά σε πολλές περιπτώσεις πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα σε σπουδές ή πρωταθλητισμό. Υπάρχουν και εξαιρέσεις αλλά είναι πάρα πολύ δύσκολο.

Τι θα πρέπει να έχει κατά νου ένα νέο παιδί όταν θα επιλεγεί από ένα πανεπιστήμιο για να φοιτήσει και να αγωνιστεί παράλληλα στο κολεγιακό πρωτάθλημα;

Θα πρέπει να περιμένει υψηλό επίπεδο τόσο στο αθλητικό κομμάτι όσο και στο ακαδημαϊκό. Ας αναφερθούμε πρώτα στο αθλητικό σκέλος. Αν και υπάρχει διαχωρισμός ανάλογα με το σπορ και ανάλογα με το πρόγραμμα γιατί οι ομάδες των πανεπιστημίων χωρίζονται σε κατηγορίες, ωστόσο η προπόνηση είναι απαιτητική. Για παράδειγμα στο ποδόσφαιρο έχουν καθημερινή προπόνηση δύο ωρών και βάρη, ενώ στο κολύμπι έχουν διπλές καθημερινές προπονήσεις και βάρη. Από εκεί και πέρα, η πίεση είναι αρκετή και στο αθλητικό κομμάτι. Οι Έλληνες φοιτητές πρέπει να έχουν κατά νου ότι πρέπει να έχουν ένα καλό επίπεδο αγγλικών. Είναι άλλο απλά να συνεννοείσαι κι άλλο να έχεις για παράδειγμα να διαβάζεις κάποια κεφάλαια στην ψυχολογία μέσα σε μία εβδομάδα. Το τέμπο είναι πολύ πιο γρήγορο. Πρέπει να είναι έτοιμοι να ζήσουν μακριά από τις οικογένειές τους και να είναι έτοιμοι και διψασμένοι για σκληρή δουλειά. Αν και ειδικά οι Έλληνες χαρακτηρίζονται από το φιλότιμο και είναι ένα χαρακτηριστικό που τους βοηθάει καταλυτικά. Πάντως, ο γενικός κανόνας αθλητικά και ακαδημαϊκά αναφέρει πως αυτοί που βρίσκουν ευκαιρίες είναι αυτοί που είναι διψασμένοι για δουλειά. Αυτό που πρέπει να ξέρει ο κάθε αθλητής σπουδαστής είναι ότι το σύστημα είναι φτιαγμένο για να τον βοηθήσει να αποδώσει και να διακριθεί. Αν δουλέψει σκληρά, είναι πολύ πιο εύκολο να ξεχωρίσει εδώ συγκριτικά με την Ελλάδα.

O δικός σου ρόλος στην ΑΖ, ως ακαδημαϊκή και αθλητική σύμβουλος, πως μπορεί να βοηθήσει αθλητές και οικογένειες να καταλήξουν στη σωστή απόφαση;

Έχουμε εξαιρετική σχέση και στενή συνεργασία με τον Άρη. Τον συμβουλεύω αλλά παράλληλα τον σέβομαι πολύ για αυτό που κάνει, γιατί είναι ένας από τους νέους επιχειρηματίες που έχουν επιλέξει να μείνουν στην Ελλάδα και να «πολεμήσουν» το πιο δύσκολο σύστημα. Έχει όραμα να δώσει μια ευκαιρία σε παιδιά που θέλουν να δοκιμάσουν στις ΗΠΑ και είναι διψασμένοι για δουλειά. Το αθλητικό και ακαδημαϊκό δίκτυο μου είναι ανά πάσα στιγμή στη διάθεση του Άρη.

Η γνώμη σου για την AZ και το ρόλο της, κρίνοντάς την ως μία start up εταιρία που επιχειρεί σε ΗΠΑ και Ελλάδα;

Για εμένα το γεγονός πως ένας νέος Έλληνας επιλέγει να μείνει στην πατρίδα για να βοηθήσει κι άλλους συμπατριώτες του, είναι πολύ σημαντικό. Θα ήταν πιο εύκολο, και ίσως καλύτερο γι’ αυτόν, να κάνει αυτή τη δουλειά από την Αμερική. Έχει διαλέξει λοιπόν να είναι στην Ελλάδα κι αυτό το εκτιμώ υπερβολικά. Προσπαθώ να τον βοηθήσω και μέσω των μεταπτυχιακών φοιτητών μου (MBA) που κάνουν πρότζεκτ για την AZ. Έζησα τον Άρη από τότε που πρωτοήρθε στην Αμερική και ήμουν πάντα δίπλα του, γιατί πραγματικά είδα ένα νέο δραστήριο άτομο για το οποίο άξιζε να δώσω την ενέργειά μου προκειμένου να εκπληρώσει τους στόχους του.